Aan de kassa van de Colruyt zegt de kassier dat hij eigenlijk kok van opleiding is. En dat hij een paar jaar  bij Colruyt heeft gewerkt om z’n productkennis op te vijzelen.  “Nu weet ik wat de mensen eten en straks ben ik terug mijnen eigen baas in mijn eigen keuken. Gedaan met twee ton per dag tillen zonder welke “bedankt” dan ook.”. Ik wens hem veel succes toe en zeg dat ik ook van opleiding kok ben maar uiteindelijk toch acteur ben geworden. “Kwestie van mijn productkennis op te vijzelen.”, zeg ik lachend. “Ja, het gaat ook voor mensen en dat vergeten ze hier.”, roept hij me toe terwijl hij al naar de volgende klant gaat. En daar heeft hij absoluut een punt. Het gaat over mensen….en dat vergeten…ze…hier.

Het plastic zakske vliegt tussen een regenbui en wat verloren gewaaide wind over de straat waar iemand in een blauw velouren pak het vangt en de drol van z’n hond in draait. Een zelfde plastic zakske word door een zwerver gevuld met water en hij roept:”ook dit is drinkbaar!”. Een plastic zakske draagt de netjes gesmeerde boterhammen van een winkelbediende om dan morgen hetzelfde te doen. Een  plastic zakske is niet alleen maar een plastic zakske het kan ook een schatkist van geuren zijn of een kotszak of een zak om over je hoofd te trekken of om te schuilen of zoals we gewoon zijn, weg te gooien. Koester je plastic zakske.

Buiten af en toe, twee à drie dagen,  neem ik zelden vakantie. Mijn gezinsleden worden helemaal gek van me maar ik probeer hen dan te troosten door hen mee te nemen naar plaatsen waar ik moet werken en daar voor hen een vakantiehuisje te huren terwijl ik werk. Natuurlijk staan er nog allerlei – wensen – om – de wereld – te – zien – verlanglijstje; zoals door Azië trekken met m’n gezinnetje of  met een achtienwiellige truck door Afrika of deze;….naar Amerika….dat soort dingen…. maar het komt er nu nog niet van. Sommige mensen zeggen me dan dat dat “ongehoord” is en dat ik vakantie moet nemen. “Allé, hoe is dat nu mogelijk!” of ” Ik zou zot worden zonder vakantie!”, zijn maar enkele van de veel gehoorde reacties. Maar helaas ik moet blijven doorwerken want als ik niet doorwerk heb ik geen inkomsten, zo simpel is dat. Daarbij troost ik me dan met de gedachte, stel je gaat op vakantie en het regent wat dan? Dan ben je toch alleen maar gefrustreerd over het feit dat je net dan op vakantie bent. “Vorige week was ’t beter…” Het ongemak bekruipt me bij de gedachte alleen al. Of wat ik de laatste tijd ook weer veel hoor is dat kamperen weer helemaal in is!?  Ok, dan heb je je tent opgesteld op een idyllische camping in Italië ofzo en dan komen er ineens twee bussen Hollanders of Duitsers naast je staan,  daar word je toch helemaal ongemakkelijk van.  Of dan slaap je in een hotel – dat maak ik zonder vakantie ook vaak mee – en dan lig je naast de liftkoker. Wat me er toe brengt hoe het komt dat ik zo dikwijls naast de liftkoker slaap? Ik weet het niet. Het staat misschien op mijn gezicht; “slaapt graag naast de liftkoker” of nog erger “is gek van liften!”. Ik moet er iets aan doen maar een face lift kost gewoon veel geld. Of je slaapt bij nader inzien in het hotel naast de luchthaven en je kan de vliegtuigen die stijgen en landen tellen terwijl je de slaapt probeert te vatten. Ik blijf thuis deze zomer, zeker weten. Vandaag zijn ze aan mijn dak begonnen en dat is dat.

Vandaag starten de repetities voor “Gezjost”.Het wordt een intense trip met een fantastische groep mensen. Het resultaat van dit proces kan je vanaf 02 augustus 2011 komen bewonderen tijdens de Zomer van Antwerpen.

Liefste liefje,

Daar stond je als een subtiele bezoekster. Je keek, schaduwen strikkend en ik werd stil.  Ik mocht verhalen aan je vertellen en je meevoeren naar de haven waar ik we nu wonen, je beminnen en voor we het wisten lieten onze dromen sporen na. Ik hou van je,

Hij kon niet stil zitten. Hij sprong altijd voor me en vroeg me of ik een probleem met hem had. Hij had zussen en broers die volgens hem in alles veel beter waren. Ik vroeg hem niks. Tot ik hem op een dag vroeg om op de muziek van Charlie Chaplin heel langzaam – langzamer dan langzaam – te bewegen. Hij gebruikte de muziek als een touw waar hij zich aan vast hield. Zijn moeder vroeg me hoe ik hem zo rustig had gekregen. Ik had hem uitgedaagd, dat was al.

Vanaf  01 juli 2011 – kan je ook  in cc Heilaar te Beerse tickets kopen voor de herneming van “Maria Vaart”.

Op de trein naar Luik hoor ik verhalen over de Rva en hoe ge Aarschot uitspreekt. Op de trein naar Luik zit ik vanaf Tongeren alleen in de treincoupé en stop in verlaten stations. Op de trein naar Luik lees ik boeken en schrijf een stuk.  In Luik zie ik een megalomaan station dat door ne zatte minister van pensioenen is geopend en een stad die grauw en grijs naar me staart.  Maar daar in  Luik spreek ik mensen die allemaal klein steentjes verplaatsen van de puzzel van ons bestaan. Het zijn bevlogen leerkrachten die willen dat ik  met hun studenten werk. We spreken Frans – Duits – Engels – Nederlands door elkaar en we lachen  en we eten en we drinken daar in Luik. Op de trein naar Luik besef ik dat ik hier ga werken en ben blij.

Voor HET PALEIS in Antwerpen maak ik dit verhaal. Reserveer tijdig uw plaatsen!

Outside IN! Kunsteducatie voor bijzondere doelgroepen

2-daagse Autumn School op 5 en 6 oktober 2011 in Amsterdam

Op uitnodiging van mevrouw Aaltje van Zweden – van Buuren mag ik deze tweedaagse inleiden.

Organisatie
Masteropleiding Kunsteducatie van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) in samenwerking met Stichting Papageno.

Caroline Hermans, choreograaf/orthopedagoge, als onderzoeker verbonden aan het lectoraat Kunst- en cultuureducatie van de AHK en Aaltje van Zweden-van Buuren van Stichting Papageno.

Doelgroep*

• Docenten die werken in het speciaal/bijzonder onderwijs en de amateurkunst in Nederland en België ;
• Docenten in de kunstvakken (p.o., v.o. en mbo);
• Docenten van docentenopleidingen in de kunstvakken en PABO’s;
• 
Scheppend en uitvoerend kunstenaars van werkplaatsen en ateliers die werken met mensen met een beperking;
• 
Creatief therapeuten en kunstbegeleiders dagbesteding.

Basisprincipes

• Collaborative creative practice: kunstbeoefening als een vorm van samen maken vindt plaats door samen te werken bij de uitwerking van een idee op basis van gelijkwaardigheid tussen alle deelnemers: mensen met en zonder een beperking, docent en lerenden;
• Mixed-abilities; kunstbeoefening vindt plaats met een mix van mensen, met en zonder een beperking;
• Inclusion: kunstbeoefening vindt plaats met aandacht voor de sociale, culturele en psychologische diversiteit van mensen, hun inzicht, perspectieven en doelen.