Op 24 januari 2012 mag ik op uitnodiging van CANON Cultuurcel, het Vlaams Ministerie van Cultuur, Jeugd, Sport en Media, deSingel en Cultuurnetwerk Nederland de voorstelling ZWARTE ENGEL presenteren  samen met de studenten van Buso ZONNEWEELDE uit Lommel en dit in het kader van een inspirerende studiedag, in deSingel te Antwerpen.

“Dit jaar kiezen we ervoor om cultuureducatie op de kaart te zetten onder de noemer ‘Wie ben ik? Opstand en cultuur’. We zetten een stap verder in het proces van identiteitsvorming als we het ‘kind’ in ons (moeten) achterlaten. We benaderen het volgende breekpunt in onze identiteitsontwikkeling; het moment waarop u in opstand komt tegen de waarden en normen die u als kind meekreeg. In deze periode, die u meerdere malen in uw leven kan doorlopen, wordt u bewust van uzelf en van uw veranderende lichaam en ontluikende seksualiteit en stelt u volgende vragen: ‘Wie ben ik? Wat wil ik? Hoe verhoud ik me tot de ander?’. Het is een zoektocht naar ons ‘zelf’ vanuit verschillende posities, als deel van een groep, nodig om zich verbonden te voelen, maar ook als individu om zich te kunnen onderscheiden van de Ander. Cultuureducatie ontwikkelt het zelfbewustzijn, op persoonlijk, gemeenschappelijk en universeel vlak en prikkelt om hier bewust over te reflecteren.  Ook dit jaar willen we een spiegel voorhouden en inspireren om met dat proces van identiteitsontwikkeling om te gaan. We nodigen hiervoor enkele prominente denkers en doeners uit: hoogleraar Cultuur en Cognitie Barend Van Heusden, primatoloog Frans de Waal, pedagoog Pedro de Bruyckere, auteur Midas Dekkers, antropologe Marita De Sterck, auteurs Aidan Chambers en Bart Moeyaert, theatermaker Stefan Perceval, … We bieden u een gevarieerd programma vol vernieuwende visies, inspirerende praktijkvoorbeelden en boeiende verhalen!

Na dit dagprogramma sluiten we voor de tweede maal af met een artistiek avondprogramma waarin we vanuit verschillende artistieke disciplines een licht werpen op het thema ‘Wie ben ik? Opstand en Cultuur’.

Hebt u een hart voor onderwijs en cultuur? Bent u leerkracht, pedagogisch begeleider, publiekswerker, beleidsmedewerker, kunst- of cultuureducator, vormingswerker, jeugdanimator, inspecteur…? En staat u er voor open uzelf onder te dompelen in een bad van nieuwe inzichten en ontmoetingen? Gaat u graag samen met ons op zoek naar wat cultuur en onderwijs betekenen in de emotionele en intensieve periode(s) van bewustwording, reflecteren en differentiëren? Vervoeg ons dan op 24 januari en kom in opstand!”

Gisteren zijn we in Buso Zonneweelde in Lommel begonnen aan een nieuw traject met een dertigtal leerlingen. Het resultaat van deze zoektocht kan u komen bewonderen op de dag van de cultuureducatie op 24 januari 2012 in DESINGEL in Antwerpen

Na een succesvolle tour door Nederland en een verpletterende ontvangst op het Zeelandnazomerfestival ’11 wordt DE RIETDEKKER hernomen voor een select publiek in de thuisbasis van theater Zeelandia, 16, 17 en 18  december 2011  kan je deze voorstelling weer zien in Middelburg. Haast je want de plaatsen zijn beperkt!! 

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.
Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Het is maar goed dat je me niet herkent.
Kussen onder straatlantaarns
en samen dwalen door de regen,
wéér verliefd zijn, wéér verliezen,
bijna sterven van verdriet –
dat hoeft nu allemaal nog niet.

Ik ben nog niet aan ons gehecht.
Ik kijk bepaald niet naar je uit.
Neem de tijd, als je dat wilt.
Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer –
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.

“Op een gemiddelde novemberavond gaan er in Limburg tientalle toneel -“projecten” in première, vier balletvoorstellingen en vijfentachtig manifestaties op het vlak van bewegingsexpressie. Op vierhonderd plekken wordt er gemusiceerd en volgens de laatste peilingen kan je in  vijfenzestig lokalen een verhitte literaire discussie  beleven. Fantastisch toch!”, roept een man veel te energieke man terwijl hij zich bijna verslikt in z’n koffie. Ik ben samen met mijn studenten van Buso DE WISSEL uit Genk in C-Mine Genk  om daar het resultaat te tonen van twee halve dagen samen werken, onderzoeken en spelen. Die middag zullen mijn studenten een staande ovatie krijgen. Ik hoop voor hen dat ze nog dikwijls staande ovaties krijgen, helaas zitten ze in  de stroom die hen uiteindelijk voorbereidt om in een beschutte werkplaats aan de slag te gaan. Het afscheid daarna is weifelend, huilend, afwachtend omdat ze zelf beseffen dat ze niet bij de groep in deze samenleving behoren die de kans krijgen om hun verhaal verder te zetten. Hun verhaal wordt bepaald. Sterker dan bij jou of ik. Onbeschrijfelijk sterk.Er wordt veroordeeld naar geluisterd. De energieke man stapt op me af; “mooi, hoe dat je ze in zo’n strakke regie hebt gekregen!”. Ik heb ze niet in een strakke regie gekregen, ik heb ze uitgedaagd en geprikkeld om over hun schaduwen te stappen en wie wil dat niet?

Hij verjaagt de dag,

Hij toont de mensen de vlottende beelden van het uiterlijk,

Hij ontneemt de mens de mogelijkheid zich te verstrooien.

Hij is hard als steen,

Steen zonder vorm,

Steen van beweging en van het zicht,

En in zijn zo sterke glans zijn alle pantsers, alle maskers vals.

Wat de hand greep weigert zelfs de vorm van de hand,

Wat begrepen is houdt op te bestaan,

De vogel is opgegaan in de wind,

De hemel in zijn waarheid,

De mens in zijn werkelijkheid.

Vandaag kwamen de ouders van onze studenten uit Leopoldsburg een kijkje nemen op “de open repetitie”.  We lieten hen kijken maar niet vanuit de hoogte, onze studenten speelden vanuit hun buik en vertelden dat hun geheim “sex” is en “oei oei” en ook “hun geheim” en dat daar niemand iets mee te maken heeft.  Samen lichtte we een tipje van de sluier maar laten alles zien in de maand mei van volgend jaar in cc Leopoldsburg.

Sinds ik voor mezelf weet dat de realiteit sowieso altijd een vorm van fictie is blijf ik dichter bij wie ik ben. Want we moeten altijd van ’s ochtends tot ’s avonds, een theorie ontwikkelen om al die losse onsamenhangende dingen, die we zien, ruiken, horen en voelen, met elkaar in verband te brengen.  Vroeger probeerde ik me te spiegelen aan idolen of  grotere broers of misschien wel ouders maar dat voelde dikwijls alsof mijn hoofd niet zelfstandig kon denken. Zo kom ik nog dagdagelijks mensen tegen, mensen die het ontheemde hoofdpersonage in hun eigen leven spelen. Terwijl het zo fijn is bij jezelf de kleine details te ontdekken en alles wat zogezegd normaal is in vraag te stellen.