de spiegel van een ogenblik.

Hij verjaagt de dag,

Hij toont de mensen de vlottende beelden van het uiterlijk,

Hij ontneemt de mens de mogelijkheid zich te verstrooien.

Hij is hard als steen,

Steen zonder vorm,

Steen van beweging en van het zicht,

En in zijn zo sterke glans zijn alle pantsers, alle maskers vals.

Wat de hand greep weigert zelfs de vorm van de hand,

Wat begrepen is houdt op te bestaan,

De vogel is opgegaan in de wind,

De hemel in zijn waarheid,

De mens in zijn werkelijkheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s