Zeemannen met piepende longen.

Mijn lieve kleine Mees ligt met piepende longen in het ziekenhuis. Zijn longen zijn vanaf zijn prille bestaan zijn meest kwetsbare instrumenten. Sinds de zee aan onze voetjes woont gaat het veel beter; actiever dan ooit en steeds met een gezonde blos zwaaien we elke avond de zeemannen uit. “ZEE – MANNEN”, roepen we dan uit volle borst tot het duister klimt en we de sterren kunnen tellen voor het slapen gaan. Maar maandag waren zijn piepende longen terug. Net nu piepende longen en snotneuzen staatsgevaarlijk zijn huisde ze terug in zijn kleine dappere lijfje. De beelden van stervende mensen die de laatste maanden gegijzeld werden door een vreselijk virus flitste door mijn hoofd terwijl we door verplegers in ruimtepakken naar een veel te kleine kamer voor al zijn Meesige energie werden geloodst. We landen op een tafel met een streepe-kleed waar ze bloed  afnamen en vroegen of ze Mees mochten testen op dat virus dat al dat vreselijks deed? Je moest de test wel zelf betalen want voor zulke gevaarlijke virussen komt de verzekering niet tussen!

En dan verdween hij, mijn lieve Mees. Gelukkig in de armen van zijn dappere moeder naar een quarantaine afdeling waar andere mensen vochten tegen en wachten op wat dat virus met hen deed. Via de telefoon gooide ik moedig verdriet naar mijn vrouw en ons hart deed de rest. Die avond wandelde ik naar het strand met zijn broers en we riepen op de zeemannen en dat ze moesten maken dat hun broer het snel weer beter deed. En toen iedereen sliep telde ik de sterren en vroeg aan mijn vader om er voor hem te zijn. En hij gaf me teken in een vallende ster dat hij dat sowieso altijd deed. De nacht sloop voorbij in tergend trage ritmes en in de ochtend kreeg ik de vraag of ik zeker akkoord was om Mees te testen op hét virus dat nu zoveel pijn deed? Mijn prachtige vrouw beschreef hoe ze samen naar het piepen van de machines en de longen hadden geluisterd tot het weer dag was. En toen…mijn moeder in stil geprevel met haar moeder aan de keukentafel zat en vroeg om er voor Mees te zijn kwam het nieuws dat het niet het Coronavirus – ja, dat is zijn naam – was dat in hem huisde. En de lucht werd weer helder en hij  mocht naar een kamer met fijne tekeningen aan de muur. En nu moeten we nog wat wachten tot de infectie weg is en mijn lieve Mees weer eet zoals daarvoor zodat we snel naar de zeemannen kunnen roepen en de sterren tellen en weten wat echt belangrijk is in dit leven.

PHOTO-2020-03-19-13-38-49

13 Comments

  1. Beste Stefan,
    Blij te horen dat die spannende onvoorstelbare lange dag en nacht met een goed bericht afliep. Laten we hopen dat de medicatie snel beterschap brengt.
    Veel goeds Inge,
    Je bloemenwinkel Turnhout

  2. Wat een ontlading na een slapeloze nacht…Vlug weer beter kleine Mees! Hou jullie kranig broers, papa en mama!
    Hele dikke knuffel,
    Marleen

  3. Hey Stefan en de kleine zeeman Mees, toeval dat ik in mijn huidige collages net cocconnekez en Zeeman verwerk. Dank voor het delen en fijn dat het geen Corona is. (Ook ik moet goed opletten met mijn longen, naar ’t zeetje komen mag helaas nu niet.) We duimen voor een spoedig herstel voor Mees. Warme creaGroet, Véronique

  4. Lieve ouders van Mees, blij te vernemen dat jullie zoontje snel mag en kan genezen. Fijn voor hem dat hij zo een liefdevolle familie heeft.

    1. Lieve Marit & Stefan,
      Blij te horen dat jullie zo goed met jullie MEES begaan zijn….! Kinderen zijn er om voor te zorgen! Liefs 🎈👏❤️
      Enorm veel sterkte X

  5. Blij dat het zo is gegaan. Dat dappere kereltje van jullie komt er snel weer bovenop. De Zee-Mannen gaan ook blij zijn.

  6. Wat een spannende en lange uren moeten het geweest zijn…
    Blij dat het toch niet DAT is wat werd gevreesd…
    Laat de zeelucht zijn werk doen…
    En Mees weer ZEEMAN!! Roepen…
    Groetjes uit het binnenland…

  7. Mees red het wel hij heeft sterke warme ouders die al vele watertjes hebben doorzwommen dit komen jullie ook te boven dat weet ik zeker . Ik en Patrick denken aan jullie en geven jullie vele warme knuffels en kusjes op afstand mag en kan dit nog. En mees zal vlug terug in zijn vertrouwde omgeving zijn . Dat hopen wij ook maar voor mij is dat het toneel. Tot gauw veel sterkte en goede moed ik weet dat dat nu moeilijk is in deze tijd. Maar je moet voor je kleine zeeman . En ik ben er zeker van hij wordt nog een stoere kapitein. Zie maar aan mij ook zwakke longen maar ik doe toch alle voorstellingen mee.
    Tot snel stoere kapitein . Vele groetjes dikke kussen van . Hilde Eykens en Schoors Patrick.

  8. Ik wens de Dappere Mees
    DP dus
    Dat zijn longskes terug rustig
    Ademen
    Zonder vervelend gepiep
    En dat mag nu rap gaan gebeuren
    Ik zwaai ik naar jou
    Nog enkele zoete dromen
    Om beter te kunnen rusten
    Dag lieverik
    ZEEMANNEN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s