Participatie is geen kolonisatie

Stijn kan ’s nachts niet slapen. Hij belt de brandweer en vraagt hen wanneer het opendeurdag is?

Een ouwe actrice zit naar haar winterbier te kijken en zegt dat mensen met een beperking toch nooit Othello kunnen spelen.”Ze zijn beperkt. Het woord zegt het zelf; be-perkt. Mensen met een beperking kunnen toch alleen zichzelf spelen! ”. Het grote publiek denkt dat de actrice is zoals ze is. Ze drinkt nog iets.

Stijn kan ’s nachts niet slapen. Hij belt zijn tante op en vraagt wanneer ze samen koffie gaan drinken? “Nu niet Stijn.”, zegt de tante met haar zachte nachtstem, “Het is nog wat vroeg.”. Stijn en zijn tante begrijpen elkaar.

“Je moet meer Nederlands praten! Je moet het durven!”. Een Iraanse vrouw spreekt over haar leven in België en hoe ze depressief thuis zat. Ze miste haar ouders, familie en vrienden terwijl ze in een flatje in Oostende woonde en niemand begreep.Haar woorden zijn helder en duidelijk. Even keek ze terug naar haar leven en gaf een scherpe observatie over hoe zij het leven hier ervaarde. Een man van de VDAB is blij dat ze de woorden uitgesproken heeft. “Je moet meer Nederlands praten! Je moet het durven!”. De vrouw kijkt en is blij dat hij blij is en observeert het leven dat niet het haare is.

Stijn kan ’s nachts niet slapen en luistert naar de adem van zijn moeder. Dan zit hij naast haar bed. Zijn moeder ontdekt hem omdat hij met zijn kouwe voeten tussen de lakens schuift. Zijn moeder stuurt hem naar zijn eigen bed.

“Bijzondere doelgroepen”, voor me staat een man die een enquête houdt over participatie in het culturele veld. Hij articuleert traag en bedacht; “bijzondere doelgroepen.”.

Ik zeg hem dat  participatie geen kolonisatie is.  Dat we via het culturele veld mensen zichzelf kunnen laten ontdekken en dat we daarbij vooral mensen niet moeten forceren om te zijn zoals hij en ik. Dat de kracht van kunst in de kunst zit en dat daarbij werelden nieuwsgierig zijn naar elkaar. Dat we elkaar beter begrijpen als we gezamenlijk nieuwsgierig zijn.

“Ge moet nieuwsgierig zijn in ’t leven!”, riep mijn vader en vroeg vervolgens wat er op de vrachtwagen stond die we net gepasseerd waren.

De ouwe actrice woont alleen en mist een gesprek als ze thuis komt. Ik denk dat het goed zou zijn mocht ze met Stijn samen leven. Ze zou zien dat er een prachtige Othello in hem schuilt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s