het westen

Het Westen. Dat is de wind. Het Westen waait. Ik heb een sprekend paard ontmoet in het Westen. Een sprekend paard. Niemand die mij geloofd wanneer ik het vertel. Het liep daar, in de heuvels. Manen in de wind. Met veel plezier, dat was wel duidelijk. Het paard genoot van de kadans. Het zag mij en het kwam. Van galop naar draf, tot stilstand vlakbij mij. ‘Klim op mijn rug’, zei hij. Ik dacht toen ook dat ik niet genoeg geslapen had. Een sprekend paard. Dat is niet iets van alle dagen. ‘Klim op mijn rug.’ Ik zei, ‘Waar ga je heen?’ ‘Hoezo?’, zei het paard, ‘Waarom wil je dat weten? Weet jij dan waar je heen wil?’ Dat was de eerste keer dat ik daarover nadacht. Waar wou ik eigenlijk heen? Het Westen, maar daar was ik al. Het Westen is heel groot. Als je midden in het Westen staat, kan je je nog afvragen: waarheen? En daarna dagen, weken, maanden lopen. ‘Daar moet je niet mee bezig zijn’, zei het paard. ‘Je moet alleen maar in beweging blijven! Als je te stil wordt ga je dood. Dat komt er toch van. Uiteindelijk komt dat er toch van. Dat is waar je naartoe loopt. Hoe dan ook! Je moet je op het lopen concentreren. Genieten van het lopen, want dat is een waar plezier.’ Hij krulde zijn bovenlip  en lachte zijn grote gele tanden bloot. ‘Klim op mijn rug’, zei hij, ‘Het is prettig met zijn tweetjes. Ik heb er zin in.’ En dus klom ik op zijn rug. Zo draafden we over het land. Dagenlang. Als we honger hadden, aten we. Als we dorst hadden, dronken we. Het paard kende alle mogelijke loopjes en hij leerde ze me allemaal. Draf, steiger, galop, stekende draf, sukkeldraf, halve pas, trot, drieslag, looppas, kringloop, wijk, gestrekte en gebroken galop… We dansten over de wereld. Tot we op een dag, bij valavond, bij de grens met het Noorden waren gekomen. ‘Ik moet naar het Noorden’, zei ik. Het paard knikte. ‘Moet je doen’, zei hij. ‘Ik blijf hier, in het Westen. Lekker lopen in de wind.’ We namen afscheid. Hij drukte zijn dikke lippen tegen mijn aangezicht en gaf me een klapzoen. ‘En denk erom…’, zei hij ‘…niet te stil worden. Dat is voor later. Je weet nu hoe het loopt, je hebt maar te volgen!’ Ik draaide me om en liep het Noorden binnen.

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s