Pappetetap.

 

Het waren geen zingende zeepaardjes of voetballende vissen.

Nee, mijn vat vol fantasie, mijn zoon, had het over hoe ik als deze liefde niet zou lukken maar een ander moest gaan zoeken. Hij was er zelfs vrolijk over. Een vliegtuig donderde voorbij.

Een uur later belde mijn geliefde en zei dat het over was.

Mijn liefde bloedde leeg.

Pappetetap.

De zon stond stil.

Pappetetap.

De wereld deed een poging om te stokken.

Pappetetap.

En ik stond daar.

Pappetetap.

Mijn kind in mijn armen.

Pappetetap.

Voor de zoveelste keer.

Pappetetap.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s