moeders met witte jassen.

Nadat ik deze ochtend mijn zoon had duidelijk gemaakt dat er maar één iemand de baas in huis is/was (want nadat hij naar me keek was het wel duidelijk dat ik als vader geen reet voor stel) fietsten we naar de school. Hij al in zomerplunje, hij had de hele winter de oren van m’n hoofd gezeurd over wanneer hij nu eindelijk  een korte broek mocht aandoen dat het vandaag en na de dag van gisteren voor hem wel helemaal beklonken was; hij moest en zou in zomerplunje naar school gaan!

 

De school van mijn zoon is een grote school. Er zitten enorm veel kleuters, mijn zoon is vier, en dat brengt met zich mee dat er daar ook veel ouders aan vast hangen. Vooral moeders. Je ziet ze in alle vormen en maten. Maar er is  er eentje die me bijzonder opvalt; een moeder met zwarte haren en een witte jas. Ze rijdt elke morgen met haar twee dochters in een amazonehouding naar de school. En daar, op dat punt,kom ik haar elke morgen tegen. Stiekem hoop ik dat ze alleen is en heel ongelukkig. Of misschien gewoon al heel ongelukkig maar dat geloof ik niet, ze ziet er bezorgd uit maar niet ongelukkig. Deze morgen was ze er niet. Haar man, een roodharig roodhoofd bracht de kinderen naar school. Onze blikken kruisten even, hij keek naar me zoals alle vaders naar me kijken, arme alfadieren; “hey alleenstaande vader! Het is niet omdat je bewezen hebt dat je schoon kindjes kan maken dat je dat moet proberen op mijn vrouw. Dat moet je niet denken!”. Terwijl, dat denk ik niet. Ik denk alleen maar; “wat een aantrekkelijke vrouw, jammer dat ze waarschijnlijk gelukkig getrouwd is of samen woont met iemand die zijn waren aard nog niet heeft laten zien tot dat ze getrouwd zijn of samen een huis kopen dan barst de bom, dat kan ik je wel zeggen.Kom bij mij! Kom, ik ben een lieve man die om die in een week om week regeling zit met zijn vrouw. Dus we hebben telkens een week voor ons! Kom!”. Een totaal onschuldige gedachte, denk ik zo.

 

Nee alle gekheid op een stokje, wat wel vast staat is dat ik voor al die mannen/vaders een bedreiging vorm omdat ik een “alleenstaande” vader ben. Dus de vrouw/moeder met de witte jas mag misschien niet meer naar de school komen omdat ze zich misschien, heel misschien hé, aangetrokken voelt tot me en ze heeft dat thuis verteld. Dat staat in die wijvenboekjes dat je moet vertellen wat er is voor het te laat is, een open relatie noemen ze dat. Wel, ik kan je wel vertellen dat het beter is af en toe je kop te houden en te wachten tot het voorbij gaat.. Zie me hier nu zitten. Ik heb hier niet voor gekozen maar de “open relatie” vertelde me dat ze het niet meer zag zitten. Dus…KOP TOE!

 

Ach ja, die met die witte jas…ik ken haar van ergens…van vroeger. Nu weet ik het weer; ze heeft ooit eens in mijn mond overgeven in een discotheek in Brecht. Ik was zestien, stond vol pukkels, en ging weg met vrienden naar een discotheek in Brecht. Iedereen was daar dronken, ook zij en haar vriendin begon met mijn vriend te zoenen dus zij nam mij. Nee, ik nam geen initiatief! Maar toen ze begin spuwde ze gewoon in mijn bek. Had je moeten zien!

 

Zou je niet zeggen als je haar daar zo in haar maagdelijke witte jas ziet rijden met die twee dochters. Misschien hebben zij en haar man wel spuwsex. Ik weet niet wat het is en ik hoef het ook niet te weten hoewel ik me er iets bij kan voorstellen…Nee, dat ze maar mooi bij haare vent blijft en ongelukkig is en in zijn bek spuwt en doet alsof ze gelukkig is. Ik moet haar niet. Ik blijf “alleenstaande” vader. Na.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s