Liefste Barbara,

In het niet weten

kende we

elkaar.

In het niet durven

springen sprongen we

verder dan onze schaduw.

In het zoeken naar woorden kwamen we

de stilte tegen.

In de ouders zagen we

het kind.

In de praktijk ontdekte we dat er

geen theorie is.

In het onvatbare erkende we

elkaars meesterschap.

In het elkaar

niet begrijpen

verstonden we elkaar.

In de breekbaarheid

zochten we

de sterkte.

En zo waren

we

bij elkaar.

Nog steeds.

 

 

Stefan Perceval.

(tekst geschreven voor het boek “Brieven aan Barbara”, bij het afscheid van Barbara Wyckmans van HETPALEIS.)