Sonnet 76.

Waarom is mijn gedicht van noviteit,

Van taalspel en van nieuw vertoon gespeend?

Waarom volg ik niet de trant van de tijd

In stijlbegrip en woorden vreemd vereend?

Waarom schrijf ik steeds op dezelfde wijze

En steek wat ik bedenk in oud gewaad,

Zodat het steeds zijn herkomst zal bewijzen

En welhaast ieder woord zijn naam verraadt?

Lieste, ik schrijf steeds over jou, ach, weet,

Dat liefde slechts, en jij, mij schrijven deden;

Mijn vers is op zijn hoogst nieuw aangekleed,

Ik moet besteden wat ik al besteedde.

Zoals de zon zich elke dag herstelt,

Zo wordt mijn liefde steeds opnieuw verteld.

William Shakespeare, Sonnet 76.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s