dwaalspoor van de zekerheid

Pessoa zegt dat de dood een bocht is in een weg. Mensen zeggen dat de dood één van de grootste zekerheden is in dit leven. Sommigen noemen het rechtvaardig. In sommige periodes in je leven is de dood heel nadrukkelijk aanwezig. Soms heeft ze ook een toekomst; de doden die nog moeten komen. En dat is inderdaad een zekerheid. Net zoals het leven een zekerheid is. Maar wanneer die zekerheid wordt opgegeven dat weet niemand en dus proberen we ons dikwijls in dat leven krampachtig vast te houden aan symbolen die zekerheid oproepen; een god ofzoiets of “vast werk”… Zo ontmoet ik veel mensen – en nu meer dan ooit – die bezig zijn met het verwerven van “een vaste job”. Of mensen die opscheppen met hun “vaste job” of erover klagen maar die vaste job niet durven opgeven omdat ze bang zijn dat hun zekerheid weg valt. En natuurlijk benijd ik hen soms. Soms zou ik ook wel die zekerheid willen voelen van een vaste baan maar de uitvlucht van een artiest is dikwijls dat die onzekerheid hem prikkelt om de zekerheid in vraag te stellen. En toch is er geen enkele categorie mensen zo met de dood en het leven bezig als een artiest. Stilletjes, zonder dat we het uitspreken, zijn we ook met zekerheden bezig… maar dat verhullen we in een metamorfose van een beeld, een woord, een gebaar. Maar of die zekerheid de dood of het leven is blijft een vraag. Een dwaalspoor van zekerheid als een gids door dit leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s