een zeetje vriendschap.

ge kunt soms lelijk in de weg lopen in dit leven en daar word ge mee geboren. Het is een gevoel want iedereen zal steeds ontkennen dat ge in de weg loopt. Nu ik vader ben herken ik het en doe er alles aan om mijn zoon niet dat gevoel te geven. Deze week was een lastige week voor hem omdat hij ontdekte dat zijn beste vriend naar een andere school gaat volgend jaar. Hij was verdrietig, boos, voelde zichzelf een sukkel. Voor hem is vriendschap voor altijd. En altijd is altijd. Die kleine donkere kinderwolk die deze boven z’n hoofd hing is natuurlijk niks in vergelijking met wat andere kinderen over de hele wereld vroeger en nu mee maken. Ik probeerde hem uit te leggen dat dat zo gaat met vriendschap.  Dat vriendschap is zoals de zee, het komt en gaat. Ik heb veel vrienden gehad die maar even vrienden waren. De reden van de vriendschap was soms even banaal als het blussen van de vriendschap. Uiteindelijk heb je alleen maar jezelf  maar voor je dat door hebt moet je al een hele tocht afgelegd hebben en daar kan ik als vader niets aan doen. Alleen, af en toe langs de kant staan en supporteren als ik het echte leven herken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s