geloofwaardig

Gisteren sprak ik met een acteur. Dat gebeurt wel meer maar deze acteur vertelde me dat hij ging toneel spelen als hij op pensioen gaat. Ik vroeg hem waarom, hij is toch acteur? “Ik zie zo weinig goed toneel.”, zei hij en dat begrijp ik. En toch vroeg ik hem wat hij dan goed toneel vindt? “Geloofwaardig toneel…”, mompelde hij. Ik zei hem dat dat niet bestond. Dat het leven niet geloofwaardig is hoe kan je dan verlangen dat wat je ziet op het theater geloofwaardig is? Hij bekeek me van boven naar beneden en zei toen iets in de trant van “naturel ofzo…”. “Wel, naturel ofzo is heel lelijk en daar moet je naar leren kijken meer dan naar schoonheid of geloofwaardigheid. De vraag moet zijn: wat vind ik hier lelijk aan?”, zei ik hem. Hij zei dat hij het niet wist en dat hij nu eindelijk is serieus wilde genomen worden. Ik maakte er een grapje over waardoor hij zijn rug keerde. Maar je moet “serieus” en “genomen worden” niet in dezelfde zin gebruiken. Dat is vragen voor  een grap. Hij had een lelijke rug trouwens. Maar kan jij je bijvoorbeeld een voetballer voorstellen die zegt als ik op pensioen ga zal ik is flink tegen de bal schoppen vanuit een positie die de trainer me nooit gaf. Het is vreemd maar het bestaat dus. Het is niet geloofwaardig en toch echt. Het is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s