De observator op vakantie.

Vandaag zei een collega me dat hij even vakantie had genomen, “anders blijf ik werken.”
Ik moest slikken, dit vak vraagt een constant alert zijn voor alles wat er rond je gebeurt? Toch? Of zie ik dat verkeerd als ik denk dat wij observatoren zijn van dit leven? Zelfs al lijkt het niet zo. Natuurlijk zijn er soms heel lange periodes dat er niets is of dat iets niet is wat het lijkt. “Omdat we geen inspiratie hebben.” .Dan lig je stil. In onze landsgrenzen bestaan geen
acteurs meer die alleen maar acteurs zijn. Dat kunnen we ons niet permitteren omdat we met te veel zijn op een veel te klein gebied.
We moeten- net zoals iedereen- multi-tasken. Bij ons valt het op omdat onze namen op affiches staan of in programmaboekjes. Maar een huidige generatie acteurs kan niet leven – over-leven- op alleen maar acteerwerk. Of ja, je moest kiezen voor die eene kostbare rol in een langlopende televisieserie maar hoe lang hou je dat vol? Is het dan spelen om te spelen? Zomaar, omdat je dacht dat er iemand op je zit te wachten? Eén van de weinige dingen die ik geleerd heb in mijn korte bestaan in dit vak is dat er niemand op iemand zit te wachten en dat iedereen vervangbaar is. En ook dat is overal zo. En dan stelt acteren tegenover de duizende mensen die dagelijks hun baan verliezen niks voor. Dat is zo. En daarom vraagt dit vak een constante alertheid waarin de wereld je schouwtoneel is en jij diegene bent die het mag ontleden, ermee mag lachen en huilen, en daarvoor betaald wordt door de maatschappij. Als dat niet (h)eerlijk is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s