Is leven werk of werk leven?

Hoe is een leven, zo of zo? En is leven werk of werk leven? Mijn theaterseizoen zit er op en soms ervaar ik mijn leven als werk en dan weer mijn werk als leven en toch hangt het één aan het andere, ze zijn niet onafscheidelijk of deelbaar met elkaar. Het is het één of het ander. Mijn seizoen begon met de wetenschap dat iedereen vervangbaar is. Blijkbaar een oud verhaal maar nieuw voor mij. Nu ja, ondertussen al niet meer zo nieuw.
Ik speelde “Mijn hart” een voorstelling die moest laten zien dat erfgoed meer was dan de Bokrijkiaanse dingen die we kennen, meer dan een stapel stenen waar iemand pap in laat aanbranden (Is dat de pap die aanbrandt of uw reputatie?). De samenwerking met de erfgoed cel en de dienst monumenten en landschappen van onze gemeenschap was goed alleen zagen de plaatselijke promotoren liever wafels bakken in hun erfgoed dan dat er een stukje geschiedenis werd bloot gegeven. Niemand zette zich promotioneel achter dit project. De mooiste herinnering heb ik aan Blankenberge waar het huis niet alleen rijkdom prijs gaf maar ook de onmogelijkheid van het lief hebben vertelde. Zelfs de huidige eigenaars leefde in die sfeer voort, het mooie was dat ze het niet ontkenden.
Ondertussen schreef ik voor An de Donder een nieuwe theatertekst en dat had ik nooit mogen doen. Ik probeerde haar te lang te begrijpen maar als schrijver moet je je tekst afwerken en dan weg gaan. Stom van me. De deuken die ik had romantiseerde ik in “Bolleke sneeuw”. Een voorstelling waar mee we – naar mijn gevoel – op langere termijn hebben bewezen dat theater maken voor kinderen niet kinderachtig hoeft te zijn. Iedereen schrok hier van, de taal, de vorm, de spelers; alles was nieuw, nog nooit gezien in het kindertheater. De theaterpolitie wist niet wat ze er mee aan moesten. Met deze voorstelling trekken we naar Shangai en beslist nog verder. Nu ze niet meer speelt ontdek ik steeds meer en meer fans van deze vertelling. Toen ze nog speelde was iedereen stil. Dit me denken aan “Aars!”, een voorstelling van mijn broer Luk waar ik als jong acteur in mee speelde. Niemand vond het goed, iedereen was stil of onmiddellijk weg na de voorstelling. Behalve in het buitenland, in Duitsland ontvingen we volle zalen en staande ovaties, in Denemarken…overal behalve in Vlaanderen.
Ondertussen speelde ik “Vaders” en was er de herneming van “U bent mijn moeder.”, twee voorstellingen waar ik mijn hart en ziel heb aan verpand, emotionele zware dobbers voor een groot publiek. Ze komen nog terug. En dan was er iets ver weg van theater en toch was het theater. Toch gaf het me de kans mensenkennis op te doen en met mijn vak bezig te zijn. “1 seconde” was de meest heerlijke ervaring van dit seizoen. Nu is het tijd om even te rusten, plannen te maken, plannen voor te stellen en gesprekken aan te gaan met huizen die minder hebben gekregen dan verwacht en daar door moeten besparen. Gezien het nijpende tekort aan solidariteit in deze sector hoop ik dat iedereen bespaart en investeert in datgene wat echt belangrijk is namelijk, het menselijke.

8 Comments

  1. ik vind het jammer dat het project voorbij is ik had fotos gezien op school en toen ge schreeuwde zij juf yvonne da jij precies geeuwde iedereen lachte iedereen had ook nog fotos gekregen van celine en ik was de enige die jou foto gekregen had pff ik heb het gewoon moeilijk da het project gedaan is pff

  2. een knuffel is fijn
    Een knuffel voelt zo goed.
    Een knuffel omdat het mag,
    Niet omdat het moet.
    Een knuffel geeft je warmte
    Van twee armen om je heen
    maar dan zweven er tranen om je heen
    Even niet alleen .
    Een knuffel kost je niets ,
    Ja …… een minuutje van je tijd
    Maar het geeft je zoveel kracht,
    Om weer door te gaan in de strijd

    het is bedoelt als vriendschap he groetjes ynina de filmster

  3. Mijn beste vriend
    Jij betekend veel voor mij.
    Met jou als mijn beste vriend ben ik blij.
    Jij staat altijd voor me klaar.
    En ik zal dat ook voor jou doen echt waar.
    Ik wil jou niet kwijt.
    Wij zijn dan ook beste maatjes voor altijd.
    Dit gedicht is voor jou.
    Omdat ik jou voor altijd vertrouw.
    Alles kan ik tegen jou zeggen.
    Nooit hoef ik het nog een keer uit te leggen.
    Met jou is het altijd leuk.
    Maar soms zeg ik een spreuk jou als vriend hebben is heel leuk
    toch lachen we altijd.
    Ja met jou heb ik een leuke tijd.

  4. Antwoorden
    Ik zit bij de open haard
    Ik zoek in de vlammen
    Ben ik de antwoorden niet waard ?

    Mijn hele leven een groot gemis
    Nu pas besef ik
    Wat iemand missen eigenlijk is

    Een traan valt op mijn papier
    Ik mis jullie zo
    Waren jullie maar hier

    Kon ik jullie maar zien
    Of is dat iets
    Wat ik niet verdien ?

    Zou dat ooit gebeuren ?
    Mijn vurigste wens die uitkomt
    Of blijf ik mijn leven lang nog treuren ?

  5. de zon

    ik wouw dar iedereen warmte krijgen kon
    niemand is zo mooi als de zon
    ik wou dat jij altijd gelukig blijft net als de zon
    ik wouw dat die stome wolken verdwijnen kon
    en dat de zon verschijnen kon

    ynina.

  6. Het mooiste stuk volgens mij is Parket. Daar heeft nog niemand iets van gehoord, maar dat komt nog wel. Het hout heeft nog niet veel van zijn geheimen prijs gegeven maar dat komt nog wel. Het zal een stuk zijn waar alles in gefilterd is en waar alles egaal in is. Het beste zou zijn dat dit stuk nooit op de scene komt. Laat het liggen zoals het ligt,maar een ding mag je niet vergeten, het ziet alles maar geeft niets prijs. Ga er regelmatig op liggen, wel zonder schapevachtje en geniet van je wel verdiende rust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s