Nog nooit stond de maan zo laag.
Alsof ze jouw huid wilde kussen.
Je ruiken, voelen.
Nog nooit stond de maan zo laag.
Ik kleedde je uit en je gouden huid schitterde tegen het firmament.
Het waren wij alleen.
Nog nooit stond de maan zo laag.
En verlichtte de hemel.
Alleen om bij jou te zijn.
En haar ogen te sluiten voor de rest van de wereld.
Stefan Perceval 
de maan kijkt me aan met een roos en een traan de maan kijkt me aan met een roos en een traan en ik zie in de maan staan onze vriendschap blijft alltijd bestaan