de dageraad.

Vandaag was ik te gast in de dageraad, een school voor buitengewoon onderwijs. De meisjes en jongens van het observatiejaar hadden gewerkt rond het thema:”vriend en vijand”.

Wat er uit hun pennen was gevloeid was verbluffend. Sommige mensen beweren dat deze mensen in deze maatschappij “verloren” zijn. Diezelfde mensen beweren dat we ons moeten specialiseren en diezelfde mensen beweren dus, vanuit een bureel ergens in dit verdeelde land, dat de kans dat deze mensen in een het normale werkverkeer terecht komen zeer klein is. Wel, ik heb goed nieuws;  als deze bevolking bestaat uit 99% grijze massa die een poging doen om zich te specialiseren dan is de groep die overblijft en die door diezelfde “psychologische neuzelspecialisten” wordt bestempeld als restmassa die geen doorgroeimogelijkheden kent.

Dan zijn die mensen, of toch een deel van hen, het werkelijk creatieve brein van deze wereld. Want zij functioneren, heel misschien, niet op commando. Zij zullen verloren lopen in grote structuren. Maar wat ik vandaag zag was creativiteit en durf die in deze maatschappij voor het overgrote deel van de tijd ver zoek is. Elk van die mensen hebben hun redenen –zoals jij en ik- om te zijn zoals ze zijn. Maar deze mensen zijn verdomde uniek en zouden in plaats van aan de kant geschoven te worden en behandeld als debielen verder gestimuleerd moeten worden in hun creativiteit. Zoniet laten we heel wat talent lopen en komen deze mensen hun talenten verkeerd terecht.En ooit op een dag ontdekje dat en dan kan je twee dingen doen; dat talent aanpakken en er autodidactisch alleen mee verder, zo is er een heel naoorlogse generatie, of… ontploffen. Alles heeft uiteindelijk te maken met wie je nog tegenkomt in je leven, wat en waar. Maar als we de cirkel voor hen niet doorbreken op jonge leeftijd dan lopen ze heel grote kans om in het patroon terecht te komen waar de grijze massa en de inspectie vind dat ze zich moeten bevinden. Ik gil nog driewerf hoera voor de mensen van de Dageraad. Wreed chapeau en zo blijven voort doen!

4 Comments

  1. De appreciatie van mensen zoals jij geven ons dat extra duwtje om zo te blijven voort doen. Een dikke merci en tot binnenkort.

  2. Knap, hopelijk lezen vele mensen je blog en zet het hun aan om deze groep beter te leren kennen. Deze jongeren zijn “anders maar niet minder”!
    Bedankt voor de fijne dag.

  3. Nogmaals dank voor uw aanwezigheid bij ons op school.
    Uw woorden zullen de collega’s een extra motivatie geven om ook toekomstgericht deze jongeren, die zo kwetsbaar zijn, op dezelfde intensieve en hartverwarmende manier te begeleiden.

  4. Nu, bijna een week later, spreken de kinderen nog steeds over die “Wortel van Glas”.
    Schitterend hoe je onze schatjes meegetrokken kreeg in je verhaal! Proficiat hiervoor, hopelijk tot gauw en alvast veel succes met je carrière.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s