de Lidl

Ik doe de meeste van mijn inkopen in de Lidl. Gewoon omdat het simpelweg de goedkoopste winkel is. Op mijn weg daar naartoe zie ik altijd een vrouw met een klein dochtertje in een telefoonhokje staan. Soms staat te bellen, soms zit ze in haar portiek, soms ijsbeert ze over en weer naar het telefoonhokje.Ik begin haar stilaan te kennen, knik haar gedag als ik haar daar zo zie. Ze wacht…Ik weet niet op wat of op wie, kan me er iets bij voorstellen. Enkele dagen geleden legde ze de telefoon neer – net op het moment dat ik voorbij kwam- ze keek me recht in de ogen, er rolde een traan langs haar wang.Moedeloos duwde ze haar dochtertje die zich verdiept had in de wondere wereld van het vuile glas van het telefoonhokje terug haar huis binnen. Vandaag zat ze weer op de trapjes van haar huis, ze ga bleek, ze ziet er altijd bleekjes uit maar vandaag nog witter dan wit. Ik knikte haar gedag en ze bolde haar wangen en liet haar lippen ploffen. “Als ik vanavond de lotto win dat ben ik hier weg!”, riep ze op de adem die ze uitblies. Dat zouden we allemaal doen, denk ik. Geld = weg.Haar dochtertje stak haar vrolijk hoofd langs de deur, het werd groen en ik stak over.

Ik vind de Lidl echt ne goeie winkel;hij is super -goedkoop en ze hebben er alles. Alleen loopt er soms wat raar volk rond; ik bijvoorbeeld die volgens mijn laatste profielonderzoek beter in de colruyt zou gaan shoppen. Ja, dat was zo’n treezebees die me aansprak en die me vroeg of ik wat tijd had voor een kleine vragenlijst. Ze zag er niet onaardig uit dus ik was bereid op haar vragen te antwoorden; hoeveel ik verdiende, wat mijn gezinssituatie was of ik veel op afbetaling kocht, wat mijn favoriete zepen, eten enz…waren en of ik de boodschappen deed?  Ik zei haar dat ik alleen was en dat als ik de boodschappen niet deed er niemand de boodschappen zou doen. Ze lachte wat onwennig en kwam tot de conclusie dat  colruyt echt een winkel voor mij was. Ik zei haar dat ik daar af en toe wel kwam maar dat die grote verpakkingen voor een man alleen soms te groot zijn en dat het product apart kopen dan weer voordelger was in de Lidl…Ze zuchtte, ze wist niet beter. Ik had haar ook op de grond kunnen gooien, had ze waarschijnlijk ook helemaal niet erg gevonden. “Tja…”, zei ze,”bedankt voor de medewerking.” En dat was het, geen kus, geen hand, geen afspraak voor de avond nadien of volgende week of…niks. Bedankt, echt waar!

Het profiel van het publiek dat bij Lidl winkelt is een mix van alle mensen op deze aardkloot, alleen rijke mensen komen er niet en als ze er komen dan zijn ze toch flink vermomd. Maar de winkel heeft succes dus het is duidelijk dat er voor de Lidl nog een grote toekomst te wachten staat. Dat de Lidl gaat groeien. De Lidl zal uiteindelijk nummer één worden in de supermarktrace aangezien de kloof tussen arm en rijk alsmaar groter wordt. Maar de Lidl, en dat is een minpunt, kampt met een zuinig personeelsbeleid. Er zijn nooit genoeg kassa’s open en als de kassa’s open zijn dan zijn de rekken weer leeg en dat lijdt soms tot frustratie van menigeen. Zo liep ik daarstraks door mijn Lidl en ineens zag ik een man de winkelverantwoordelijke tegen de muur zetten. En hij riep, “als ik de lotto win kom ik hier nooit ni meer, Adolf Hitler!” En kletste de verantwoordelijke in het aangezicht. Echt kletsen, zo met de platte hand.

De aanwezige doelgroep schrok hier niet van en zette de winkelactiviteiten verder. Een ouderling riep met oude generaalstem;” da d’iss wér zo ne makak, zeker!” . Maar ook dat liet het –  voornamelijk Arabische publiek- koud. Het was geen makak zoveel was duidelijk. “Sorry,”, zei de verantwoordelijke,”we hebben een personeelstekort en de bel doet het niet.” Mij deed het denken aan Samson en Gert waar de bel het ook nooit doet en waar ze tot vervelens toe moeten kloppen. Heb al dikwijls gedacht dat ze dat grapje ‘ns mogen veranderen. Dat zou pas verrassende televisie zijn! Maar hij  had het hier over de bel die gerinkelt wordt op het moment dat het écht druk druk is aan de kassa. En als die bel het niet doet dan staat er op den duur een mega-file en dat werkt mensen op hun heupen. Want zo hebben ze tijd om naar elkaar te kijken, naar de doelgroep waar ze inzitten en beginnen ze zich te realiseren dat ze liever ergens anders zouden zijn. Het incindent was voorbij en de verantwoordelijke riep met de bibber in zijn stem een collega die net aan een vriendin aan het uitleggen was dat ze hoopte dat ze snel zwanger was van Davy. Ze strompelde met haar dik gat naar de kassa en begon verveeld de producten in te scannen.Arme Davy…

Ik heb inkopen gedaan voor een heel weekend – eten en drinken- voor het belachelijke bedrag van 14,50Euro. En dan eet en drink ik wreed goed. Ik liep met mijn boodschappen naar huis en kwam voorbij het telefoonhokje. De vrouw en het kind waren er niet. Misschien zijn ze dood? Of misschien waren ze naar de krantewinkel om een lottoformulier weg te brengen. Ik hoop op geluk voor haar en voor het doelpubliek van de Lidl. Het zou deze wereld een heel klein beetje een betere wereld maken…

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s