Uit interesse.

Als het waar is wat ze in al die onderzoeken over “amateurkunsten” neerschrijven dat  er een duidelijk inhoudelijk verband is tussen de participatie van ouders aan amateurkunsten en deze van hun kinderen dan vraag ik me af of die kinderen diezelfde richting kiezen uit vrije wil? Wat ik zie als ik  les geef is dat veel kinderen van huis uit lessen moeten volgen. Is het omdat je ouders gek zijn van beeldende kunst dat je dan zelf ook in de beeldende kunsten moet gaan? Wat onderzoekers dan verstaan onder “enthousiasme” wordt algauw een verplicht nummertje waar studenten zuchtend en steunend hun tijd komen vullen tot dat diezelfde ouders hen komen halen. De moeder knikt dan enthousiast en is opgewonden omdat haar parel weer een uurtje in “de wereld der kunsten” heeft doorgebracht. Een wereld waar ze – dat hoor je dan bij de volgende opendeurdag – ook deel van had willen uitmaken maar ze mocht niet van thuis en haar man vindt ook dat de wereld al gek genoeg is. Het resultaat daarvan is een uitgeblust kind dat de zin van de onzin niet wil inzien maar ze moet, in een spagaat tussen haar ouders. Wat ik me nog kan voorstellen is dat er zoiets als een intergenerationele overdracht is die uit interesse ontstaat. Uit interesse, dat is heel wat anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s