Verlangen om te verdwalen.

Nu bijna een jaar geleden maakte ik in Shanghai een Chinese versie van “Bolleke sneeuw”, een enorme ervaring. Er zijn van die dagen dat ik verlang om weer daar te zijn. Een grotere puurheid bestaat er niet dan je helemaal overgeven aan die cultuur zonder dat je weet waar je gaat uitkomen; het niets. Ik hoefde daar ook geen angst te hebben voor het- niet – weten. Daar mocht ik het niet weten want zij wisten het ook niet. Woorden had ik niet nodig want de taal spreek ik niet. Ik hoefde me alleen maar te laten verdwalen en dan kwam het goed. Misschien moet ik dat hier ook proberen? Het probleem hier is dat ik hier te veel mensen ken, de taal spreek en mijn weg weet. Zelfs al doe ik heel hard mijn best om het niet te weten altijd weet ik wel iets; een uitkomst of nog erger, een oplossing. Misschien is het dat? Misschien heb ik geen zin meer in oplossingen.

1 Comment

  1. en samen verdwalen heeft geen zin! we moeten het alleen doen!
    het niet weten is inderdaad te koesteren en een ongelooflijke input van schoonheid!
    merci voor dit inzicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s