Ook mijn allergraafste schoonzus is in de blogosfeer terecht gekomen,heerlijk.
http://annelissenvliegterin.blogspot.com/
gaat dit lezen!
Categorie: Zonder categorie
vleesangst
ik heb vleesangst
als kind al
dat komt door Maurice
de beenhouwer om de hoek
met zijn kiekenkontenkop
en zijn te grote witte tanden
die vloekten bij zijn roodkoperen kop
van geronnen bloed
een pond geperste kop Maurice alstublief
en dan lachte hij zijn witte tanden bloot
en brabblede iets onverstaanbaars
awaidgaizemetskevasj
beenhouwers
ze hakken hun woorden met hun tanden
ze spuwen hun angsten naar de klanten
en Maurice maar lachen
awaidgaizemetskevasj
ik doorsta nog steeds doodsangsten
als ik zo een koteletje op mijn bord krijg
zie ik altijd die tanden naar me kappen
later heeft hij zich opgehangen
in de winkel geplet tussen de runderen
door de schok was zijn gebit
uit zijn bek geschoten
hij lachte zich een ongeluk
een pond geperste kop alstublief
rommel(t) op het internet!
Mijn broer Peter was met alles eerst, hij was dan ook ouder dan ik maar nu heeft hij ook z’n eigen blog:
www.peterpercevalshumancomedy.blogspot.com
Hoe meer communicatie, hoe minder er gezegd wordt
Hoe meer internetpagina’s, hoe minder inhoud
Hoe meer netwerksites, hoe minder menselijk contact
Hoe meer porno, hoe minder kinderen er geboren worden
Hoe minder grenzen, hoe meer nationalisme
Maar laten we er tenminste voor zorgen dat we kunnen blijven lachen. If you can’t beat them, join them. Hip, hip, hoera voor nog meer rommel op het net.
Een slapende Percevalino.
Wij, “de Percevalinos” slapen allemaal hetzelfde!
Ik weet het zeker want ik heb bij mijn vader geslapen,
Jaren het stapelbed gedeeld met mijn broer Peter.
Mijn neven heb ik zien slapen!
En mijne zoon slaapt ook zo.
Met één voet onder de lakens uit.
Bekijk het als een thermometer om altijd de ware buitentemperatuur te weten.
“Met de vinger aan de pols.”,zou je kunnen zeggen want ze kunnen ons nooit verrassen met één of andere onverwacht manoeuver in het midden van de nacht want wij zijn er altijd klaar voor.
“Altijd paraat!”, zou je kunnen zeggen want altijd in het volle besef dat er verder dan dit nog veel meer is. Conclusie zou kunnen zijn dat we wreed slechte slapers zijn en dat is ook zo maar dat ontwikkelt zich dan weer meer op latere leeftijd. Mijne zoon zit nog in de oefenfase van zijn leven dus dat voetje is puur traditie…nu nog want later! Dag en nacht en altijd, “de Percevalinos”. En waar ze dan van wakker liggen? Dat het leven gaat zoals het gaat en waarom het dan niet anders is. Maar dat is voor later.
Het paard.
Geld, ik ben gelukkig niet de enige die er geen heeft!
de waarheid.
De waarheid zit soms in een koekje.
Ik zag de waarheid deze week aan de zee.
In de zee.
En dan weet je dat de waarheid iets is wat niet uit monden komt maar in datgene zit wat je ziet en voelt.
In de zee of in een koekje.
Voor de rest zijn we stof en begrijpen elkaar in de stilte.
In ieders waarheid.
De onzichtbare hand!
Nu dat heel financiële wereld op z’n gat ligt. En de onzichtbare hand meer dan ooit geld heeft uitgegeven dat er niet is vrees ik dat er maar één iemand is die ons uit dit slop kan trekken en dat is…Jean Marie Pfaff. De man met de grootste handen van Europa. ’s Land nationale trots, de laatste sportman van wereldformaat die ons land heeft gekend! Hij die de reclame op hemden en in zijn leven laat bepalen met wie hij spreekt en hoe hij handelt. Heel simpel, hij krijgt centen, hij zegt dat het goed is en meer dan één miljoen Belgen geloven hem. Vergeef hem dat hij al tien jaar z’n belastingen was vergeten aan te geven want als het zo blijft door gaan kan niemand van ons straks nog belastingen betalen. Toe lieve land, luister naar me en zet Jean Marie aan de leiding, geef hem heel veel geld en laat hem zeggen dat het goed komt en je zal zien, het volk zal ophouden met hun spaarrekeningen te plunderen. En als het dan weer allemaal goed is weet ik dat ik nooit nog een eurocent spaar. Als het ooit nog goed komt tenminste want vergeet niet dat Jean – Luc Dehaene, de huidige redder van de bank van de Boerenkrijg, ook voorzitter was van Lernhout &Hauspie…
Mijn hart de foto’s.
De foto’s van Mijn Hart kan je op deze link bekijken!
http://www.flickr.com/photos/31043017@N03/2909209353/in/set-72157607701492779/
Er zijn zo van die nachten.
Er zijn zo van die nachten dat je door de stad doolt.
Dat je het leven ziet van op een afstand.
Er zijn zo van die nachten dat iemand je nodig heeft.
Maar dat is niet zo.
Er zijn zo van die nachten dat je de kou langs je neus en je oren in lichaam voelt binnen sluipen.
Ook al heb je ze niet uitgenodigd.
Er zijn zo van die nachten.
Stefan Perceval 