“Als alles netjes op een rijtje zou staan zou je ook gek worden!”, riep de buitenslaper naar me terwijl ik een zucht slaakte bij het zien van mijn bankrekening. Daar heeft hij gelijk in, dacht ik en een jood begon te zeuren dat ik moest opschieten en dan nog wat dat ik niet begreep en ik deed alsof het me niks kon schelen. Toen dacht ik; stel je nu voor dat ik een boom was en dat het me echt niks kon schelen dan stond ik hier nu niet. Dan had ik nu ook geen bank-rekening-zorgen. Maar dan was er waarschijnlijk wel een hond met een te hoge zuurtegraad die tegen mijn stam kwam aanplassen. En zo is er altijd wat. Ik trok mijn kaart uit de automaat, de jood duwde me weg, ik struikelde over de buitenslaper. “Sorry.”, zei ik voorzichtig.”’t Is niks.”, zei hij, “ik ben van hout!”.